Eklerki

3 przepisy

eklerki

Eklerki są w naszym kraju znane od dawna i bardzo popularne - zarówno z powodu swojego smaku, jak i dostępności. Można je kupić praktycznie w każdej cukierni albo zrobić we własnym zakresie. Wykorzystywanie rozmaitych składników i testowanie kolejnych wariantów smakowych okaże się z pewnością nie lada gratką dla dużych i małych łasuchów.

Historia eklerek

Eklerki to charakterystyczne podłużne ciastka z kremem, oblane najczęściej mleczną czekoladą. Otrzymuje się je ze specjalnego ciasta parzonego, wykorzystywanego także np. do wyrobu ptysiów. Swój niepowtarzalny wygląd eklerki uzyskiwały początkowo dzięki przeciskaniu przez potężną maszynę cukierniczą - dzisiaj można użyć w domu do tego celu prostej tylki z dużym otworem.  W wyniku wyciskania ciasta powstają walce o długości ok. 10 cm oraz promieniu 3-4 cm. Walce te przecina się następnie na dwie części i przekłada wybranym rodzajem kremu.

Ojczyzną eklerek jest Francja, konkretnie Lyon; z tego właśnie miasta pochodzą pierwsze wzmianki o smakowitych ciastkach, zanotowane ok. 1850 r. Sam wypiek miał być jednak starszy co najmniej o ćwierć wieku, a pojawił się dzięki cukiernikowi nazwiskiem Antonin Carême. Zmodyfikował on recepturę popularnego wówczas ciastka z migdałami o nazwie duchesse (księżna), napełniając je dżemem morelowym oraz kremem o smaku wanilii bądź kawy. Otrzymany w ten sposób deser szybko zyskał rozgłos i uznanie, choć nazwa éclair (błyskawica) pojawiła się dopiero 20 lat po śmierci cukiernika-wynalazcy. Do dziś nie znamy personaliów jej autora.

Według kolejnych edycji słownika wydawanego przez Akademię Francuską (instytucję dbającą od setek lat o czystość i dobrą kondycję francuszczyzny), nazywanie eklerki błyskawicą wynika z faktu, że ulega ona bardzo szybkiej konsumpcji, kiedy tylko pojawi się na czyimś talerzu. Przy okazji warto jeszcze zaznaczyć liberalne stanowisko Słownika Języka Polskiego, który dopuszcza dwie formy tej nazwy: eklerka oraz eklerek. 

Jakie ciasto na eklerki?

Eklerki wytwarza się z ciasta parzonego (zwanego też ptysiowym). Można je otrzymać poprzez zaparzenie mąki pszennej mieszanką wody z tłuszczem. Wyroby powstałe z tego ciasta są bardzo łatwo rozpoznawalne; cechuje je lekkość, suchość, pusty środek oraz słomkowa barwa. Do ich grona zaliczamy - oprócz eklerek, ptysiów i groszku ptysiowego - również kolejny typ smacznych ciastek, czyli tzw. profiterolki. Co ciekawe, ciasto parzone także stanowi inwencję wspomnianego już cukiernika Carême'a.  
Aby przygotować ciasto parzone, należy się zaopatrzyć w kilka łatwo dostępnych składników: mąkę, wodę, masło, jajka i sól. Sam proces pieczenia powinien przebiegać w temperaturze 190-220 stopni.  

Krem na eklerki

Eklerki można przygotowywać w oparciu o różne rodzaje kremu, jednak najbardziej "klasyczna" wersja to oryginalny francuski crème pâtissière: aksamitny waniliowy krem budyniowy, który na dobrą sprawę świetnie smakuje nawet solo. Najczęściej używa się go jednak do wszelkich wypieków cukierniczych, takich jak ciasta, tarty, muffinki czy makaroniki. Na jego bazie przyrządza się także masę maślano-budyniową albo znacznie lżejszą wersję kremu z bitą śmietaną.

Crème pâtissière nie wyczerpuje, rzecz jasna, możliwości smakowych eklerek wyrabianych w domu. Mamy prawo przełożyć nasze słodkości masą czekoladową albo kawową oraz dodać do niej ulubione owoce. Także polewa pozostaje kwestią otwartą: najpopularniejszy jest jej wariant czekoladowy, chociaż część osób woli ozdobić ciastka lukrem bądź cukrem pudrem. 

Pomysły na udane eklerki

Eklerki to ciastka na tyle powszechne, że większość z nas potrafi wskazać swój ulubiony rodzaj takiego deseru. Niektórzy preferują eklerki z budyniem, inni z czekoladą czy śmietaną. W tym ostatnim wypadku warto się dodatkowo pokusić o dodanie owoców sezonowych (zwłaszcza truskawek lub malin) albo przynajmniej dobrej konfitury. Na pewno wpłynie to pozytywnie na odbiór eklerek przez domowników.

W ramach eksperymentu sięgnijmy jeszcze po eklery kawowe z polewą pomarańczową - wyrafinowane połączenie, zaskakujące nawet tych, którzy zawsze sądzili, że wiedzą o eklerkach wszystko.