Tarta Tatin - przepisy i wykorzystanie

5 przepisów

StockFood-tarta-tatin-

Tarta Tatin to legendarny już przysmak kuchni francuskiej. Ten, kto jeszcze jej nie jadł, koniecznie powinien nadrobić zaległości, ponieważ maślany smak ciasta i aromat karmelizowanych owoców sprostają wymaganiom niejednego podniebienia. Niezależnie od dodatków w przypadku wypieku, jakim jest tarta Tatin, przepis nakazuje nakładać składniki inaczej niż zwykle. Na dno foremki najpierw trafia masa, którą później przykrywa się ciastem. Dzięki temu, że znajduje się ono na górze, pięknie rośnie, nie jest wilgotne, a smaki można dowolnie modyfikować, sięgając także po wersje wytrawne. W ten sposób ciasto nabiera oryginalnego wyglądu.

Tarta Tatin - historia

Tarta Tatin klasyczna powstała najprawdopodobniej w latach 80. XIX wieku. W momencie, gdy siostry Tatin otwierały hotel w Lamotte-Beuvron, miejscowości zlokalizowanej 150 kilometrów od Paryża, wypiek cieszył się już sporą popularnością. Legenda głosi, że receptura to wynik roztargnienia i kulinarnego błędu. Zmęczona Stéphanie Tatin, przygotowując szarlotkę, zapomniała o cieście i wyłożyła do formy wyłącznie uduszone z cukrem jabłka. Zorientowawszy się, postanowiła naprawić pomyłkę i pierwotny spód ułożyła na wierzchu, a później odwróciła wypiek na talerzu.

Mimo tej legendy, sama koncepcja ciast pieczonych spodem do góry nie była w tamtym czasie nowością. O gâteaux renversés przeczytać można już w książce "Pâtissier Royal Parisien" wydanej w 1841 roku, zaś w regionie, w którym działały siostry, bardzo popularna była tarte solognote. To jednak propozycja Stéphanie Tatin zyskała rozgłos, a  z czasem urosła do rangi symbolu. Pierwsza drukowana wzmianka o tarcie Tatin pojawiła się w drugiej połowie lat 20. XX wieku w publikacji "La France Gastronomique". Jeden z jej autorów, Curnonsky - nazywany Księciem Gastronomii - rozsławił wypiek w całym Paryżu, zaś do międzynarodowej sławy przyczynił się Louis Vaudable, właściciel restauracji Maxim’s. Wówczas przygotowywane były dwie wersje: najpopularniejsza jabłkowa oraz tarta Tatin z gruszkami.

Przepisy na tartę Tatin

W publikacjach słynnego krytyka kulinarnego Curnonsky'ego, zachwycającego się wypiekiem, wymieniona została tarta Tatin z jabłkami oraz gruszkami, gdyż takie właśnie wersje funkcjonowały w menu hotelowej restauracji sióstr. Od tamtego czasu sporo się jednak zmieniło i te dwie receptury wcale nie są jedynymi możliwościami. Użyć można śliwek, brzoskwiń, moreli. Popularnością cieszy się odwracane ciasto z ananasami lub tarta Tatin z malinami i jeżynami. Ciekawy pomysł to wersje wytrawne, jak na przykład paprykowa tarta Tatin. Sprawdzają się również pomidory, cukinia, cykoria czy cebula.

Przygotowując tartę Tatin, sięgać można także po różne rodzaje ciasta. Podstawowe jest tradycyjne kruche, które w tej wersji nie wymaga podpiekania z obciążeniem, a praca nad nim zajmuje dosłownie kilka minut. Do przygotowania spodu użyć można także mieszanki bezglutenowych mąk, na przykład mąki owsianej i mąki ziemniaczanej. Jeszcze szybsza i łatwiejsza w przygotowaniu jest tarta Tatin z ciastem francuskim.

Forma, w której przygotowywany jest wypiek, może być dowolna, choć najczęściej wykorzystuje się tradycyjną blaszkę do pieczenia tart albo okrągłą tortownicę. Można także udusić warzywa lub owoce z karmelem na patelni, a następnie bezpośrednio na niej przykryć masę ciastem i wstawić do piekarnika. Trzeba wówczas pamiętać, aby była to patelnia nadająca się do takich zadań.

Z czym podawać tartę Tatin?

Tarta Tatin na cieście francuskim lub kruchym serwowana może być na ciepło lub na zimno. Świetnie smakuje z różnymi dodatkami. Najbardziej klasyczny wariant to bita śmietana oraz lody, ale ciekawym połączeniem jest sos karmelowy - tradycyjny lub na bazie słonego karmelu, ganache czekoladowy albo owocowe polewy.

Przygotowywana w sezonie jesiennym tarta Tatin ze śliwkami, gruszkami, jabłkami wzbogacona może zostać kremem cynamonowym, piernikowym lub speculoos. Z kolei do tarty Tatin z warzywami pasować będą ostre sosy o różnych smakach albo karmel o lekko dymnym posmaku. Przyprawy i aromatyczne dodatki można dowolnie modyfikować.