Bakalie to szeroka kategoria jadalnych składników pochodzenia roślinnego, obejmująca suszone owoce (np. rodzynki, daktyle, figi), orzechy (np. włoskie, laskowe, migdały) oraz niektóre nasiona (np. pestki dyni czy słonecznika). W niektórych tradycjach kulinarnych termin „bakalie” odnosi się także do kandyzowanej skórki cytrusowej (np. skórka pomarańczowa czy cytrynowa). Produkty te znajdują zastosowanie głównie w wypiekach, deserach, a także jako przekąska lub składnik mieszanek śniadaniowych. W zależności od rodzaju bakalie mogą mieć zróżnicowaną konsystencję – od chrupiącej po miękką i elastyczną – oraz wachlarz smaków: od naturalnej słodyczy po wytrawne, orzechowe nuty.
Termin „bakalie” pochodzi od tureckiego słowa „bahkliyat”, oznaczającego ogólnie suchą żywność, głównie rośliny strączkowe i ziarna. W tradycji polskiej i środkowoeuropejskiej zaczęto nim określać zestaw suszonych owoców importowanych z południa Europy i Bliskiego Wschodu, wykorzystywanych szczególnie w okresie Bożego Narodzenia. Już od średniowiecza bakalie były towarem luksusowym, sprowadzanym przez kupców ze szlaków handlowych wiodących przez basen Morza Śródziemnego, Persję oraz Indie. Z czasem stały się częścią codziennej diety, szczególnie jako dodatek do słodkich potraw i wypieków.
Bakalie wykorzystywane są przede wszystkim w kuchniach europejskich, bliskowschodnich, kaukaskich i południowoazjatyckich. W kuchni polskiej są składnikiem tradycyjnych wypieków świątecznych, kutii, keksów czy makowców. W kuchni arabskiej i perskiej stanowią element farszów ryżowych oraz dań z jagnięciną lub baraniną. W Indiach dodaje się je do dań typu biryani i deserów, takich jak halwa. W kuchni zachodniej stosuje się je jako składnik mieszanek musli, granoli, batoników energetycznych i ciast. Bakalie mogą być również dodatkiem do sałatek, dań z kaszami lub potraw typu tagine.
Bakalie powinny być przechowywane w suchym, chłodnym miejscu, szczelnie zamknięte – najlepiej w oryginalnym opakowaniu lub w szklanym słoju. Produkty tłuste, takie jak orzechy czy pestki, warto przechowywać w lodówce, aby zapobiec jełczeniu. Można je także zamrozić – szczególnie orzechy i migdały – najlepiej w woreczkach próżniowych lub zamykanych pojemnikach. Suszone owoce należy chronić przed wilgocią i światłem słonecznym. Po otwarciu opakowania zaleca się spożycie produktu w ciągu kilku tygodni, aby zachować optymalny smak i strukturę.
