Mąka pszenna, znana również jako mąka z pszenicy zwyczajnej, to drobno zmielony proszek pozyskiwany z ziaren pszenicy (Triticum aestivum). Powszechnie stosowana w wypiekach, stanowi podstawowy składnik chleba, ciast, makaronów i innych produktów mącznych. W zależności od stopnia oczyszczenia dzieli się na mąki jasne (np. typ 450 lub 550) oraz pełnoziarniste (np. typ 1850 i wyższe). W kuchni zachodniej jest składnikiem niemal uniwersalnym, występuje także w wielu tradycjach kulinarnych świata pod lokalnymi nazwami.
Mąka pszenna ma swoją genezę w starożytności – pierwsze ślady uprawy pszenicy datowane są na 9–10 tys. lat temu na terenach tzw. Żyznego Półksiężyca, obejmujących dzisiejszy Bliski Wschód. Wraz z rozwojem cywilizacji Mezopotamii, Egiptu i późniejszych kultur śródziemnomorskich zdobyła trwałe miejsce w diecie. Udoskonalanie metod mielenia – od prymitywnych żaren po nowoczesne młyny walcowe – pozwoliło na produkcję coraz bardziej zróżnicowanych typów mąki.
Mąka pszenna jest podstawą wielu tradycyjnych wypieków i potraw w kuchniach europejskich, bliskowschodnich i azjatyckich. W kuchni polskiej wykorzystuje się ją do pieczenia chleba, ciast (np. sernika, drożdżowego, kruchego), naleśników, pierogów czy klusek. We Włoszech służy do wyrobu makaronów. W Indiach mąka pszenna pełnoziarnista (atta) stanowi kluczowy składnik chlebków roti i chapati. W kuchni francuskiej jest podstawą klasycznych ciast i sosów. Dzięki dużej różnorodności odmian można ją dostosować do konkretnych przepisów – od lekkich wypieków po pełnoziarniste pieczywo razowe.
Mąkę pszenną należy przechowywać w suchym, chłodnym i ciemnym miejscu, najlepiej w szczelnym pojemniku lub oryginalnym opakowaniu, z dala od źródeł wilgoci i zapachów. W takich warunkach zachowuje świeżość przez kilka miesięcy. Mąki pełnoziarniste, ze względu na zawartość tłuszczu w otrębach, mają krótszą trwałość i powinny być zużywane szybciej lub przechowywane w lodówce. Można także zamrozić mąkę pszenną – najlepiej w szczelnym woreczku lub pojemniku – co wydłuża jej trwałość bez negatywnego wpływu na strukturę czy smak po rozmrożeniu.