Kardamon (Elettaria cardamomum), znany również jako kardamon zielony, to intensywna i aromatyczna przyprawa pochodząca z nasion rośliny z rodziny imbirowatych. Występują także inne określenia, takie jak kardamon malabarski (dla rodzaju zielonego) oraz kardamon właściwy. Powszechnie stosowany w kuchni indyjskiej, bliskowschodniej i skandynawskiej, kardamon znajduje zastosowanie zarówno w potrawach słodkich, jak i wytrawnych. Jest ceniony za unikalny profil smakowy – łączący nuty cytrusowe, korzenne oraz lekko pieprzne.
Powyższe dane dotyczą czystego, surowego kardamonu (formy nieprzetworzonej), dla porcji 100 g, według bazy USDA.
Kardamon pochodzi z południowych Indii i Cejlonu, gdzie był znany już w starożytności. Wzmianki o nim pojawiają się w indyjskich tekstach sanskryckich oraz w dworskich kuchniach Mezopotamii. Przyprawa ta była przedmiotem handlu przez Arabów, którzy rozpowszechnili jej użycie na Bliskim Wschodzie i w Europie. Obecnie uprawiana jest głównie w Indiach, Gwatemali i Sri Lance.
Kardamon to przyprawa szeroko wykorzystywana w kuchni indyjskiej (np. w biryani, herbacie chai), arabskiej (np. w kawie z kardamonem czy deserach z daktyli) oraz skandynawskiej (np. bułeczki kardamonowe korvapuusti). Doskonale nadaje się do deserów – lodów, puddingów, ciast – jak również do dań słonych, takich jak curry, marynaty czy potrawy z ryżu. W kuchni europejskiej często wykorzystywany jest w wypiekach świątecznych oraz w napojach korzennych.
Kardamon najlepiej przechowywać w szczelnie zamkniętym pojemniku, z dala od światła, ciepła i wilgoci – najlepiej w chłodnej szafce kuchennej. Strączki kardamonu najdłużej zachowują swoje właściwości – nawet do jednego roku. Zmielony kardamon należy zużyć w ciągu kilku miesięcy ze względu na szybki ubytek aromatu. Nie zaleca się zamrażania, ponieważ wilgoć może uszkodzić strukturę przyprawy i negatywnie wpłynąć na jej smak.
