Gorczyca, nazywana również musztardą (ang. mustard seed), to przyprawa pozyskiwana z nasion roślin z rodzaju Brassica – najczęściej gorczycy białej (Sinapis alba), gorczycy czarnej (Brassica nigra) oraz gorczycy sarepskiej (Brassica juncea). Nasiona te są charakterystycznym składnikiem kuchni wielu regionów świata, zwłaszcza kuchni europejskiej, indyjskiej i bliskowschodniej. Cechują się intensywnym, lekko gorzkim smakiem i są stosowane zarówno w całości, jak i w postaci zmielonej. Stanowią bazę znanych sosów musztardowych oraz są składnikiem marynat, mieszanek przyprawowych i dań jednogarnkowych.
Gorczyca była znana i wykorzystywana już w starożytnym Rzymie i Grecji, gdzie pełniła funkcję przyprawy oraz konserwantu żywności. Roślina ta pochodzi z Azji, prawdopodobnie z obszaru dzisiejszych Indii, skąd rozprzestrzeniła się na tereny Europy i Bliskiego Wschodu. W średniowieczu gorczyca była cenionym składnikiem kuchni klasztornej i ludowej, m.in. jako dodatek do mięs i dań tłustych.
Gorczyca jest powszechnie wykorzystywana w kuchni europejskiej, zwłaszcza niemieckiej, francuskiej i polskiej, gdzie dodawana jest do marynat, kiszonek, mięs, kiełbas i sosów. W kuchni indyjskiej nasiona gorczycy stanowią podstawę wielu mieszanek przypraw i są często prażone na oleju na początku przygotowywania potraw. Stosowana jest również w kuchni bliskowschodniej i afrykańskiej, jako sposób na wzbogacenie smaku warzyw, roślin strączkowych i dań jednogarnkowych.
Całe nasiona gorczycy należy przechowywać w szczelnie zamkniętym słoiku lub pojemniku, w chłodnym, suchym i zacienionym miejscu – najlepiej w spiżarni lub szafce kuchennej. Mieloną gorczycę również należy chronić przed dostępem światła i powietrza, aby ograniczyć utratę aromatu. Nie zaleca się mrożenia gorczycy, ponieważ niska temperatura negatywnie wpływa na zawarte w niej olejki eteryczne i może powodować utratę smaku. Gotowe produkty zawierające gorczycę (np. musztarda) należy przechowywać zgodnie z instrukcją na etykiecie – zazwyczaj w lodówce po otwarciu.
