Opis ogólny: Seler naciowy, określany również jako seler liściowy lub łodygowy, to warzywo z rodziny selerowatych (Apiaceae), uprawiane głównie ze względu na charakterystyczne, chrupkie ogonki liściowe. W przeciwieństwie do selera korzeniowego nie tworzy jadalnego korzenia – jego główną część jadalną stanowią mięsiste łodygi. Ma wyrazisty, lekko słonawy i ziołowy smak, który czyni go składnikiem wielu dań kuchni europejskiej i amerykańskiej. Zwykle spożywany jest na surowo, gotowany lub duszony. Często stanowi bazę aromatyczną zup, bulionów oraz dań jednogarnkowych.
Wartości odżywcze odnoszą się do selera naciowego surowego w porcji 100 g.
Seler naciowy pochodzi z regionu basenu Morza Śródziemnego, gdzie jego dzikie odmiany znane były już w starożytności. Udomowienie i selekcja odmian uprawnych nastąpiły w Europie, przede wszystkim we Włoszech i Francji, od XVII wieku. Z czasem rozwijano odmiany bardziej odporne na włóknistość, o delikatniejszych łodygach, które lepiej sprawdzały się w kuchni. Obecnie uprawiany jest na całym świecie, a największymi producentami są Stany Zjednoczone, Hiszpania, Włochy i Chiny.
Seler naciowy jest powszechnie wykorzystywany w kuchni śródziemnomorskiej, anglosaskiej i nowoczesnej kuchni wegańskiej. Stanowi kluczowy składnik francuskiego mirepoix (bazowej mieszanki podsmażanych warzyw), amerykańskiego nadzienia (stuffing) oraz włoskiego soffritto. Podaje się go również w postaci surowej jako składnik sałatek, przekąsek typu crudités oraz soków warzywnych. Może być duszony, pieczony lub grillowany jako dodatek warzywny do dań głównych. Dzięki niskiej zawartości cukru i neutralnemu smakowi pasuje zarówno do potraw słonych, jak i jako kontrast do dań z owocami lub serami pleśniowymi.
Seler naciowy należy przechowywać w lodówce, najlepiej w dolnej szufladzie na warzywa, owinięty w wilgotny ręcznik papierowy i umieszczony w perforowanej torbie foliowej. W takich warunkach zachowuje świeżość przez około 5–7 dni. Nie należy go przechowywać w pobliżu jabłek czy gruszek, które wydzielają etylen przyspieszający proces starzenia warzyw. Można go również zamrozić – wcześniej należy łodygi zblanszować przez 2–3 minuty, schłodzić w wodzie z lodem, dokładnie osuszyć i zapakować próżniowo lub w woreczki do mrożenia. Po rozmrożeniu seler traci chrupkość, dlatego zaleca się wykorzystywać go w potrawach gotowanych, takich jak zupy, sosy czy gulasze.
