Wódka

Wódka to wysokoprocentowy napój alkoholowy, zazwyczaj destylowany z fermentowanych zbóż (takich jak pszenica, żyto, jęczmień) lub ziemniaków. Znana również jako gorzałka, okowita lub spirytus rektyfikowany (w zależności od stopnia oczyszczenia i zawartości alkoholu), jest powszechnie stosowana jako składnik koktajli, baza do nalewek bądź spożywana w czystej postaci. Charakteryzuje się neutralnym smakiem i przezroczystym kolorem, co czyni ją wszechstronnym dodatkiem w gastronomii. W wielu kulturach uznawana jest za trunek narodowy, choć jej zastosowanie wykracza poza funkcje stricte alkoholowe – wykorzystywana bywa również kulinarnie jako składnik marynat, ciast czy do aromatyzowania potraw.

Wódka – składniki odżywcze

Porcja: 100 g czystej wódki etylowej 40%
Składniki:
  • Energia: 74 kcal
  • Białko: 1,64 g
  • Tłuszcze ogółem: 4,92 g
  • – kwasy tłuszczowe nasycone: 1,64 g
  • – kwasy tłuszczowe trans: 0 g
  • Cholesterol: 0 mg
  • Błonnik: 1,6 g
  • Węglowodany (razem): 6,56 g
  • – cukry: 4,92 g
  • Sód (Na): 352 mg
  • Wapń (Ca): 33 mg
  • Żelazo (Fe): 0,59 mg
  • Witamina A: 1025 IU
  • Witamina C: 3 mg

Wódka – historia i pochodzenie

Pochodzenie wódki stanowi przedmiot sporu między Polską a Rosją; pierwsze wzmianki na jej temat pochodzą z XII–XIII wieku. W średniowieczu terminem tym określano wszelkie destylowane napoje spirytusowe, natomiast współczesna forma – czysta, rektyfikowana ciecz – stała się powszechna dopiero w XIX wieku. Wódka odegrała istotną rolę kulturową i ekonomiczną w Europie Wschodniej, bywała nazywana „czystym duchem narodu”.

Wódka – odmiany

  • Wódka czysta – bez dodatków smakowych, stosowana uniwersalnie
  • Wódka smakowa – aromatyzowana naturalnymi dodatkami, takimi jak żurawina, wanilia czy pieprz
  • Wódka żytniowa – destylowana na bazie żyta, o pełniejszym aromacie
  • Wódka ziemniaczana – o łagodniejszym smaku, lekko kremowa
  • Wódka luksusowa – poddawana wielokrotnej filtracji
  • Okowita – dawniej określenie silnie skoncentrowanych alkoholi; dziś rzadziej, jako wersja regionalna

Wódka – rodzaje

  • Wódka czysta (najczęściej spotykana – bez dodatków)
  • Wódka smakowa (z dodatkami zapachowo-smakowymi)
  • Wódka mrożona (serwowana schłodzona – forma podania, a nie przechowywania)
  • Wódka aromatyzowana domowo (np. ziołami lub owocami)
  • Wódka w formie esencji – koncentraty do własnej produkcji lub doprawiania przetworów

Wódka – zamienniki

  • Rum – w wypiekach lub marynatach, choć nadaje słodszy profil smakowy
  • Tequila – w koktajlach, wymaga korekty proporcji ze względu na bardziej wyrazisty aromat
  • Gin – w koktajlach typu martini, ma ziołowy posmak, zmienia charakter napoju
  • Śliwowica – w daniach cięższych; jej wysoka zawartość alkoholu może wymagać zmniejszenia ilości
  • Alkohol etylowy spożywczy – możliwy do rozcieńczania i stosowania technicznego w przetwórstwie

Co zrobić z wódki?

Wódkę stosuje się w wielu kuchniach świata jako składnik koktajli (np. Bloody Mary, Cosmopolitan, White Russian), ale również w gastronomii – do flambirowania, aromatyzowania sosów, wzmacniania ciast (np. ciasto francuskie z dodatkiem wódki staje się bardziej chrupiące), a także do przygotowywania nalewek, likierów i marynat. W kuchni polskiej i wschodnioeuropejskiej pełni też funkcję kontekstową – jako dodatek do zakąsek. W zastosowaniach domowych wykorzystywana jest do konserwowania (np. śledzie w wódce, wiśnie w alkoholu) oraz do wyciągania aromatów z ziół i owoców.

Jak przechowywać wódkę?

Wódkę należy przechowywać w szczelnie zamkniętej butelce, w chłodnym, suchym i zacienionym miejscu. Optymalna temperatura przechowywania to pokojowa (18–20°C), choć można ją również schłodzić do temperatury serwowania (ok. 5–8°C). Wódka nie zamarza w warunkach domowej zamrażarki, co umożliwia jej bezpieczne przechowywanie przed podaniem – zwłaszcza w wersji czystej. Nie powinna jednak być narażona na bezpośrednie działanie promieni słonecznych ani na duże wahania temperatury, które mogą wpływać na jej stabilność chemiczną.

Polecane przepisy