Kapusta pekińska, znana również jako kapusta chińska, kapusta nappa lub Brassica rapa subsp. pekinensis, to warzywo liściaste należące do rodziny kapustowatych. Charakteryzuje się wydłużonym, owalnym kształtem, jasnozielonymi, lekko pomarszczonymi liśćmi i delikatną strukturą. W kuchni wykorzystywana jest zarówno na surowo, jak i w daniach gotowanych oraz kiszonych. Wyróżnia się łagodnym smakiem, który łatwo komponuje się z innymi składnikami, dzięki czemu często stosowana jest w kuchni azjatyckiej i fusion.
Wartości odżywcze dotyczą surowej kapusty pekińskiej w porcji 100 g:
Kapusta pekińska wywodzi się z Chin, gdzie jej uprawa dokumentowana jest już od ponad tysiąca lat. Jej współczesna nazwa pochodzi od miasta Pekin, choć różne odmiany tego warzywa znane są w całej Azji Wschodniej. Do Europy kapusta pekińska trafiła w XX wieku – początkowo jako ciekawostka kulinarna, a z biegiem czasu zyskała popularność w kuchni domowej i profesjonalnej, zwłaszcza jako alternatywa dla kapusty głowiastej.
Kapusta pekińska znajduje zastosowanie w kuchni azjatyckiej, zwłaszcza chińskiej, koreańskiej i japońskiej – jako składnik kimchi, sajgonek, dań wok czy zup. W Europie często podawana jest w formie surówek i sałatek, a w kuchni fusion dodawana do burgerów, tacos i wrapów. Jest dobrym nośnikiem smaków marynat, sosów i przypraw, dlatego można ją dusić, gotować na parze, grillować lub stosować na surowo w sałatkach.
Kapustę pekińską należy przechowywać w lodówce, w dolnej szufladzie na warzywa – najlepiej zawiniętą w papier lub folię, aby zapobiec wysychaniu liści. W odpowiednich warunkach świeża kapusta może zachować swoją jakość przez około tydzień. Kiszoną kapustę pekińską należy przechowywać w szczelnych pojemnikach w lodówce. Istnieje również możliwość jej zamrożenia – wcześniej warto ją sparzyć i dokładnie osuszyć; po rozmrożeniu nadaje się głównie do gotowania lub duszenia, ponieważ traci swoją chrupkość.