Tahini (inaczej: pasta sezamowa lub masło sezamowe) to gładko zmielona pasta z prażonych nasion sezamu, szeroko stosowana w kuchniach Bliskiego Wschodu, Afryki Północnej oraz krajów śródziemnomorskich. Może być wytwarzana zarówno z sezamu łuskanego, jak i niełuskanego, co wpływa na jej kolor, smak i konsystencję. Charakteryzuje się bogatym, głębokim smakiem z wyraźną orzechowo-gorzką nutą. Stanowi podstawę wielu klasycznych potraw, m.in. hummusu, baba ghanoush i sosów na bazie tahini.
Tahini wywodzi się z kuchni Bliskiego Wschodu, szczególnie z rejonów obejmujących współczesny Liban, Izrael, Palestynę i Syrię. Pierwsze wzmianki o paście sezamowej można odnaleźć w starożytnych tekstach sumeryjskich oraz asyryjskich, w których sezam opisywano jako istotny składnik pożywienia oraz towar handlowy. Z czasem tahini rozpowszechniło się w kuchniach regionu śródziemnomorskiego, a dzięki popularyzacji kuchni roślinnej zyskało popularność również w Europie i Ameryce Północnej.
Tahini to składnik bardzo popularny w kuchniach Bliskiego Wschodu i basenu Morza Śródziemnego. Wykorzystywane jest do przygotowania m.in. hummusu, baba ghanoush i sosów na bazie cytryny oraz czosnku, a także jako dodatek do pieczywa pita. W kuchni izraelskiej i palestyńskiej podaje się je w formie dipów lub dressingów do grillowanego mięsa i warzyw. W daniach roślinnych tahini stanowi bazę sosów sałatkowych, marynat i past. Coraz częściej dodaje się je także do deserów, takich jak ciasta, lody czy kremy z kakao i miodem.
Tahini należy przechowywać w chłodnym, ciemnym miejscu – najlepiej w szczelnie zamkniętym słoiku lub pojemniku. Po otwarciu powinno się je przechowywać w lodówce, aby spowolnić proces utleniania tłuszczów, który może prowadzić do zjełczenia. Przed użyciem warto dokładnie wymieszać pastę, ponieważ naturalne oleje sezamowe mogą oddzielać się od części stałej. Można także przechowywać tahini w porcjach w zamrażarce, jednak po rozmrożeniu konsystencja może wymagać ponownego wymieszania dla uzyskania pożądanej gładkości.
