Kiełki rzodkiewki, znane również jako mikrozielenina rzodkiewkowa lub młode pędy rzodkiewki, to jadalne kiełki uzyskiwane z nasion różnych odmian rzodkiewki (Raphanus sativus). Cechują się intensywnym, lekko pikantnym smakiem, przypominającym dojrzałą rzodkiew, lecz mają delikatniejszą teksturę. Wykorzystywane są jako składnik sałatek, kanapek, dań kuchni orientalnej oraz dekoracja potraw. Dzięki krótkiej fazie wzrostu są dostępne przez cały rok i często uprawiane w warunkach domowych.
Kiełki rzodkiewki wywodzą się z Azji, szczególnie z Chin i Japonii, gdzie kiełkowanie nasion znane było już tysiące lat temu jako sposób na pozyskiwanie świeżej żywności niezależnie od sezonu. Rzodkiewka jako warzywo korzeniowe upowszechniła się w Europie w XVI wieku, natomiast jej kiełki zyskały popularność w kuchni prozdrowotnej w XX wieku. Obecnie kiełki rzodkiewki wykorzystywane są na całym świecie, zarówno w kuchni domowej, jak i profesjonalnej gastronomii.
Kiełki rzodkiewki są częstym składnikiem kuchni wegetariańskiej, azjatyckiej i nowoczesnej kuchni europejskiej. Doskonale sprawdzają się jako dodatek do sałatek, kanapek, wrapów, zup typu ramen czy misek typu buddha bowl. Ich intensywny, ostry smak stanowi kontrast dla łagodniejszych składników dania. Można je również wykorzystać jako jadalną dekorację dań mięsnych i rybnych.
Kiełki rzodkiewki należy przechowywać w lodówce, w temperaturze od 2 do 6°C, w zamkniętym, ale przewiewnym opakowaniu – najlepiej w perforowanym pojemniku lub papierowej torbie. Należy unikać nadmiernej wilgoci i szczelnego zamykania, ponieważ sprzyja to rozwojowi pleśni. Kiełki zachowują świeżość przez 3–5 dni. Nie zaleca się ich mrożenia z uwagi na bardzo delikatną strukturę, która ulega zniszczeniu podczas rozmrażania. Alternatywną metodą dłuższego przechowywania może być liofilizacja.
