Sałata lodowa, nazywana również crisphead lub sałatą typu iceberg, to warzywo liściaste z rodziny astrowatych (Asteraceae). Charakteryzuje się zwartą główką z jasnozielonymi, chrupiącymi liśćmi o łagodnym smaku i wysokiej zawartości wody. Wyróżnia się dużą trwałością i odpornością na więdnięcie po zbiorze, dzięki czemu jest powszechnie wykorzystywana w gastronomii. Ze względu na brak intensywnego aromatu stanowi neutralny składnik wielu potraw. W kuchni stosowana jest głównie jako baza do sałatek, dodatek do burgerów oraz element dekoracyjny kanapek i dań głównych.
Sałata lodowa pochodzi z tej samej grupy botanicznej co inne odmiany Lactuca sativa. Zyskała popularność w Stanach Zjednoczonych na początku XX wieku, kiedy została ustandaryzowana na potrzeby przemysłu spożywczego ze względu na odporność na transport i długi okres przydatności do spożycia. Pierwsze komercyjne uprawy prowadzono w Kalifornii, a jej angielska nazwa „iceberg” wywodzi się od metody przewożenia sałaty w lodzie w celu zachowania świeżości podczas transportu przez kraj.
Z sałaty lodowej można przygotować wiele dań kuchni amerykańskiej, meksykańskiej i międzynarodowej. Jest to najczęściej wybierana sałata do burgerów, kanapek i tortilli ze względu na chrupkość i neutralny smak. Stanowi bazę wielu sałatek – od klasycznego cezara po kompozycje z owocami, mięsem czy serem. Może być również stosowana jako składnik dań smażonych w woku lub jako nośnik farszu mięsnego lub warzywnego, np. w postaci wrapów sałatowych.
Sałatę lodową należy przechowywać w lodówce – najlepiej w oryginalnym opakowaniu lub zawiniętą w czysty papier kuchenny i umieszczoną w szczelnie zamkniętym pojemniku, aby ograniczyć dostęp wilgoci i powietrza. Optymalna temperatura przechowywania wynosi 0–4°C. W całości zachowuje świeżość do 7 dni. Nie zaleca się mrożenia surowej sałaty lodowej, ponieważ jej wysoka zawartość wody prowadzi do utraty struktury po rozmrożeniu. Rozdrobnione liście należy spożyć w ciągu 24–48 godzin po otwarciu opakowania.
