Skąd ta cała ekscytacja? A to dlatego, że zucchiolo ma kształt małej, spłaszczonej dyni, ale smak daje wrażenie, jakbyśmy jedli jednocześnie cukinię i świeży ogórek. W ogóle nie wyczuwa się dyni, natomiast właśnie należy do rodziny dyniowatych. Za to całe zamieszanie odpowiedzialna jest hiszpańska grupa biotechnologiczna Beyond Seeds. Co ciekawe nazwa powstała z połączenia włoskich słów: zuchini i cetriolo, które oznaczają kolejno cukinię i ogórek.

Hit na lato 2024 – zucchiolo, warzywo idealne?

Wydaje się, że to warzywo doskonałe, ponieważ można je uprawiać w szklarniach, co ma korzystny wpływ na środowisko, w klimacie śródziemnomorskim. Zucchilo jest całoroczne, dobrze znosi również warunki zimowe. Przybiera niewielkie rozmiary, bo od 7 do 10 centymetrów, a waga oscyluje wokół 250 gramów. Ale to nie wszystko, można je jeść zarówno na surowo, jak i po obróbce termicznej, co daje ogromne możliwości wykorzystania w kuchni. Jakby tego było mało, to jadalna jest również skórka, która jest miękka i cieniutka, a także gładka, bez żadnych kolców. Samo warzywo ma przyjemnie chrupiący środek. Pewnie myślicie, że gdzieś musi tkwić haczyk i nie może to wyglądać tak różowo. Jak to w takim razie wygląda z przechowywaniem? I tu was zaskoczymy. Zucchiolo zachowuje świeżość przez kilka tygodni i nie trzeba go nawet chować do lodówki ani innego chłodnego miejsca. Z jednej strony mamy ogromne zalety, ale jak z ceną? To nowość, więc można zakładać, że jest wysoka. Ale nic bardziej mylnego, sztuka kosztuje około 4 złotych. 

Jak jeść zucchiolo?

Warzywo kojarzy się z kolorem zielonym, ale można spotkać też jasnozielone, pomarańczowe i żółte z zielonymi paskami. Ma to wpływ również na różnice w smaku. Najbardziej słodka wydaje się odmiana żółta. W wersji surowej traktujemy je jak ogórek, to dobry dodatek do kanapek, sałatek, surówek (starty na większych oczkach, przyprawiony solą i pieprzem, z jogurtowym sosem lub po prostu jak mizeria) i sosów na zimno. Jeszcze więcej możliwości daje, gdy zrobimy je na ciepło, zarówno w formie gotowanej, duszonej, jak i pieczonej i smażonej. Przechodząc do konkretów, możemy przygotować zucchiolo:

  • pieczone z farszem – z mięsa mielonego lub warzywnym, na bazie kaszy jaglanej, kuskus lub na ryżu
  • leczo – dodajemy je zamiast cukinii
  • placki – ścieramy na grubych oczkach i smażymy jak placki z cukinii
  • smażone w panierce – wystarczy tylko roztrzepane jajko i bułka tarta, do tego ulubione przyprawy lub ciasto naleśnikowe
  • pasztet z dodatkiem marchewki, czerwonej papryki kaszy manny
  • zupę krem na bulionie warzywnym lub delikatnym mięsnym, np. drobiowym
  • risotto z kurczakiem, duszone na białym winie
  • sos do makaronu na śmietanie lub z dodatkiem innych warzyw
  • kotlety mielone z dodatkiem zucchiolo

Przepis na sos tzatziki z zucchiolo

Składniki:

  • 1 szt. zucchiolo
  • 200 g jogurtu greckiego
  • 1 ząbek czosnku
  • 15 ml oliwy dobrej jakości
  • 15 ml soku z cytryny
  • sól do smaku – co najmniej 1 szczypta
  • garść świeżej mięty

Jak zrobić tzatziki z zucchiolo?

  1. Zucchiolo myjemy dokładnie, można nawet lekko je wyszorować szczoteczką, ponieważ nie będziemy potem go obierać ze skórki. Warzywo ścieramy na tarce na grubych oczkach, odstawiamy na chwilę na bok, żeby soki puściły. Potem dokładnie je odciskamy, żeby usunąć nadmiar płynu.
  2. Obieramy ząbek czosnku i przeciskamy go przez praskę. Jeśli jest mały, możemy użyć 2 sztuk. Osoby, które mają nietolerancję pokarmową, mogą zastąpić go czosnkiem granulowanym, dzięki temu, że nie jest on w postaci świeżej, nie powinien powodować dolegliwości ze strony układu pokarmowego.
  3. Liście mięty płuczemy pod zimną, bieżącą wodą, osuszamy je. Siekamy drobno. Można zamienić je też na koperek lub natkę pietruszki.
  4. Do miseczki przekładamy jogurt, odciśnięte zucchiolo, wyciskamy sok z cytryny, dosypujemy też sól do smaku. Dokładamy listki mięty i dokładnie mieszamy.
  5. Wierzch tzatziki z zucchiolo polewamy oliwą z pierwszego tłoczenia.