Udka z kaczki, znane również jako kacze uda lub dolna ćwiartka kaczki, to część mięsa pozyskiwana z dolnej partii tuszki – ud oraz podudzi. Charakteryzują się ciemniejszym mięsem w porównaniu z piersiami, wyrazistym smakiem oraz bogatym, soczystym tłuszczem znajdującym się pod skórą. Są popularne w kuchni francuskiej, chińskiej i polskiej, gdzie często poddaje się je długiemu pieczeniu lub konfitowaniu. Udka z kaczki dostępne są w wersji surowej, mrożonej, konfiturowanej oraz wędzonej.
Mięso z kaczki ceniono już w starożytnych Chinach, gdzie uznawano je za produkt szlachetny, wykorzystywany w kuchni dworskiej. W Europie dzikie kaczki stanowiły popularny obiekt polowań już od średniowiecza, zanim zaczęto je udomawiać. We Francji w epoce renesansu udka z kaczki zaczęto przyrządzać metodą konfitowania, co dało początek klasycznemu daniu confit de canard. W Polsce kaczka gościła na stołach szlacheckich, głównie w wersji pieczonej.
Udka z kaczki są charakterystycznym składnikiem kuchni francuskiej, gdzie trafiają do klasycznego confit de canard, oraz kuchni chińskiej – szczególnie w wersji pieczonej z przyprawą pięciu smaków. W kuchni polskiej często przygotowuje się je pieczone z jabłkami lub majerankiem. Można je również dusić w winie, piec na chrupko bądź gotować jako składnik aromatycznych bulionów. Ich intensywny smak dobrze komponuje się z warzywami korzeniowymi, owocami (np. pomarańczami, śliwkami) oraz przyprawami ziołowymi.
Surowe udka z kaczki należy przechowywać w lodówce w temperaturze 0–4°C i spożyć w ciągu 1–2 dni od zakupu. Jeśli nie zostaną spożyte od razu, można je zamrozić – najlepiej zapakować próżniowo lub szczelnie zawinąć i przechowywać w zamrażarce do 3–4 miesięcy. Mrożone udka należy rozmrażać w lodówce, a nie w temperaturze pokojowej. Konfiturowane udka można przechowywać w lodówce, w zamkniętym naczyniu, zanurzone w tłuszczu – nawet przez kilka tygodni. Udka wędzone również należy trzymać w chłodnym miejscu, najlepiej w lodówce – po otwarciu powinny być szczelnie zamknięte.
