Kulinarne tradycje tego regionu sięgają głęboko w przeszłość – badania archeologiczne wykazały, że w dolinie Indusu już 7 tysięcy lat przed naszą erą uprawiano bakłażany i hodowano bydło. Przez kolejne wieki na kuchnię indyjską wpływały zwyczaje różnych grup etnicznych, które – zwykle w wyniku wojen i najazdów – zasiedlały Półwysep Indyjski.

Duże znaczenie miały i wciąż mają również wierzenia religijne. Buddyści, stanowiący znaczny odsetek społeczności współczesnych Indii, nie spożywają wołowiny, natomiast wyznawcy Islamu unikają wieprzowiny. Generalnie na tutejszych stołach przeważają potrawy wegetariańskie, z mięs najpopularniejsze są: drób, baranina i jagnięcina.

Kuchnia indyjska jest bardzo urozmaicona i różnorodna – w każdym regionie znajdziemy coś oryginalnego. Mieszkańcy zachodniej części kraju zajadają się kaczką po bombajsku i chałwą, północ słynie z curry (pikantny gulasz z kurczaka lub owoców morza), wschód ze słodkich specjałów na bazie białego sera, zaś na południu do niemal wszystkich potraw dodaje się mleczko kokosowe.

Moc przypraw

Indyjskie przysmaki łączy jedno – bogactwo smaków będące efektem użycia najprzeróżniejszych przypraw. Do najczęściej stosowanych należą: szafran, kumin, chili, imbir, kurkuma, kardamon, pieprz. W każdym domu przygotowuje się ich własną aromatyczną mieszankę na przykład jako pastę curry, którą później wzbogaca się dania.

Najpopularniejszym dodatkiem do potraw jest garam masala, czyli mieszanka ziaren pieprzu czarnego, nasion kolendry, kardamonu i kminu rzymskiego, goździków, cynamonu, świeżo zmielonej gałki muszkatołowej oraz liści laurowych. Taki zestaw świetnie komponuje się z różnymi gatunkami mięsa, poprawia smak dań warzywnych, ryżu czy sosów. Pasuje zarówno do marynat, jak i deserów (np. słodkich puddingów czy owocowych koktajli).

Główny posiłek mieszkańcy Indii spożywają zazwyczaj wieczorem. W centralnym miejscu stołu ustawia się wówczas dużą miskę z ryżem (zwykle zaprawionym szafranem), a wokół niej pojawiają się mniejsze i większe naczynia z różnymi dodatkami – sałatkami, pastami, sosami, piklami oraz oczywiście daniami głównymi, wśród których powinny znaleźć się przysmaki z mięsa, ryb i warzyw.

Tutejsze potrawy są aromatyczne i pikantne, ale ceni się również słodkości, np. chałwę czy rasgule (kulki ze słodkiego sera twarogowego, zanurzone w cukrowym syropie, niekiedy wzbogacane sokiem z cytryny lub wodą różaną).

Najsłynniejsze dania kuchni indyjskiej

Kuchnia indyjska cieszy się zainteresowaniem na całym świecie, także w Polsce, o czym świadczy rosnąca liczba restauracji serwujących najbardziej znane hinduskie potrawy, np. rogan josh (tradycyjne danie z Kaszmiru, czyli jagnięcina, baranina lub kozina duszona z dużą ilością przypraw) czy pożywna zupa dal, gotowana na bazie roślin strączkowych (soczewicy, ciecierzycy, fasoli, soi lub grochu), połączonych z warzywami i aromatycznymi ziołami.

Jednym z narodowych przysmaków mieszkańców Indii jest biryani – ulubiony tamtejszy street food, dostępny w ogromnej liczbie wersji smakowych, przyrządzany z kurczakiem, wołowiną, jagnięciną, koźliną, rybami, owocami morza albo wyłącznie z warzywami czy ugotowanymi na twardo jajkami.

Hinduskie restauracje na całym świecie serwują też chicken tikka masala, czyli kurczaka w śmietanowo-pomidorowo-ziołowym sosie. Receptura tego przysmaku prawdopodobnie narodziła się jednak w… Szkocji. Jednak także na Półwyspie Indyjskim od wieków spożywa się drób marynowany w przyprawach i jogurcie, a następnie pieczony w tandoor – glinianym piecu w kształcie dzbana.

Jednym z najbardziej lubianych indyjskich dań śniadaniowych jest dosa – chrupiący naleśnik z cienkiego, sfermentowanego ciasta ryżowego z dodatkiem soczewicy urid dal. Podaje się go z różnym farszem, np. warzywami przyprawionymi mieszanką curry.

Sporo specjałów kuchni hinduskiej bez większego trudu przygotujemy samodzielnie. Nie będą potrzebne specjalne naczynia kuchenne, choć dobrze zaopatrzyć się w wok, który jest podobny do indyjskiego naczynia kahari (sprawdzi się też głęboka patelnia żeliwna). Warto wyposażyć się też w moździerz, potrzebny do ucierania przypraw i past.